Je gebruikt op dit moment een verouderde browser die niet door onze website wordt ondersteund.
Wij raden je aan om onze website in een andere browser te openen.
Op deze manier ben je verzekerd van een beveiligde en goed functionerende website.
Travel Store logo
loader
×
Travel Store is lid van de SGR Travel Store is lid van de ANVR
0183-666777
Momenteel gesloten
Eleni, Travel Agent
Eleni
Travel Agent

Hulp of advies nodig?

×






Vliegen met kids; een herkenbare ervaring van blogger en moeder Kim

30 april 2020
586

“.. Mam, kijk wat ik kan!” terwijl ik tijdens de vlucht voor het eerst even ontspannen in een tijdschrift gedoken zit hoor ik één van mijn kinderen dit zinnetje uitspreken. Zonder gekeken te hebben voel ik al aan mijn water dat het niet iets is waar ik enorm trots op zal zijn..

Voorzichtig draai ik mijn hoofd richting de kinderen en zie dat de jongste het voor elkaar heeft gekregen haar voeten in de lucht te gooien en zo, omgedraaid als het ware, met haar hoofd naar beneden aan haar stoel bungelt. Onder luid applaus van de oudste, uiteraard. “Jongens! Kom maar weer uit elkaar want jullie kunnen blijkbaar niet naast elkaar zitten" Nijdig pak ik de jongste op en zet deze naast mij op de stoel. Mijn man neemt de andere voor zijn rekening. “Mam, hoe lang moeten we nog vliegen?”. Ik kijk op mijn horloge en twijfel of ik de waarheid wellicht wat moet ‘opleuken’. Het antwoord zal vermoedelijk niet geheel in goede aarde vallen, aangezien we nog niet eens op de helft zitten van onze vlucht naar San Francisco. “Nog een paar uurtjes" zeg ik optimistisch. “Ga anders lekker een filmpje kijken óf zullen we samen een spelletje doen?” Vermoedelijk heeft de stewardess ons tafereel van een afstandje staan aanschouwen want precies op het juiste moment komt ze naast ons staan.

“Willen jullie mij helpen om alle kindjes in het vliegtuig een kleurplaat te geven?” Vraagt ze, terwijl ze beiden kinderen een handje geeft. Ik zie ze mee naar achteren lopen en besluit deze zeldzame minuten zonder kinderen te gebruiken om bij te tanken. Manlief schuift tegen mij aan. “Weet je nog, vroeger, toen we uren konden fantaseren hoe het zou zijn om met kinderen te reizen”. Ik schiet in de lach. Inderdaad, we raakten niet uitgepraat over ‘hoe belangrijk het wel niet is om onze kinderen de wereld te laten zien’. Zelf reisden we regelmatig de wereld over en brachten we uren door in de lucht of op luchthavens. We kletsten, keken films en series of sliepen de helft van de tijd. Nu voegen we dus woord bij daad alleen is het allemaal iets minder relaxt en romantisch in de praktijk. Het begin is echter altijd wél relaxt; met zijn allen rond de tafel om de vakantiebestemming van dit jaar te gaan bepalen. Het is een jaarlijkse aangelegenheid die serieus wordt opgepakt. Met pen en papier schrijven we steekwoorden op welke voor ieder van ons van groot belang zijn. De input van de kinderen was dit jaar ‘ijsjes, zwembad en laat opblijven’ en daar hebben wij de conclusie uit getrokken dat het Californië moest gaan worden. Logisch toch? En dus zitten we nu, een paar maanden later, in het vliegtuig te genieten van de enkele minuten rust voor onze koters weer verder gaan met de boel op stelten zetten.

“Mam!” Hoor ik vanachter mij vandaan komen en zie twee blije kinderen met een kleurplaat aan komen lopen. “En deze hebben we gekregen omdat we zo goed geholpen hebben!”. Ze houden beiden een bekertje met siroop omhoog. Ik bedank de stewardess en vermoed door haar juiste timing dat ze zelf ook meerdere malen als moeder zijnde in deze situatie heeft gezeten. Terwijl de jongste zich naast mij op de stoel wurmt wil ik het bekertje drinken aanpakken, ik zie het namelijk al gebeuren dat… “Gatverdamme!” Nog voor ik het bekertje kan aanpakken ligt de inhoud ervan volledig op mijn schoot. Een luide schaterlach barst los en ik zie de overige leden van mijn gezin de grootste lol hebben. “Mam, gelukkig is het nog maar een paar uurtjes!” En weer barsten ze in lachen uit..

De woorden ‘cabin crew, prepare for landing' klinken als muziek in onze oren. De deuren gaan open en we zetten voet op Amerikaanse bodem. Als de kinderen met hun eigen koffer door de lange aankomsthal lopen en wij als trotse ouders erachter, weten we weer waarvoor we de lange vlucht moeten doorstaan. Het avontuur kan beginnen! “Maar volgend jaar kiezen we mooi weer voor Ibiza..!”

Door: Kim Stoop

 

Welkom bij de Travel Store!

Om je zo goed mogelijk te kunnen helpen maken wij gebruik van cookies. Van onszelf en derde partijen. Deze cookies vergroten het gebruiksgemak, maken aanbiedingen relevant en zorgen dat informatie van derden werkt. Wil je meer weten over de cookies? Lees het hier.