Je gebruikt op dit moment een verouderde browser die niet door onze website wordt ondersteund.
Wij raden je aan om onze website in een andere browser te openen.
Op deze manier ben je verzekerd van een beveiligde en goed functionerende website.
Travel Store logo
loader
×
Travel Store is lid van de SGR Travel Store is lid van de ANVR
0183-666777
Momenteel gesloten
Eleni, Travel Agent
Eleni
Travel Agent

Hulp of advies nodig?

×






In love with Ibiza deel II

10 april 2020
915

"In een artikel had ik een leuk stuk gelezen over een Nederlands stel dat ‘eendjes’ verhuurt op het eiland, oftewel deux Chevaux auto's. Hoewel we nu dus volledig in stijl in een gekleurde eend over het eiland rijden houden we af en toe ons hart vast als de weg weer steil omhoog loopt en de motor begint te ronken. We trekken in ieder geval een hoop bekijks als we het eiland verkennen op de ‘ducks way!’

Net als ik mijzelf begin af te vragen of we er bijna zijn, gaat de muziek zachter. “Nu moet ik even goed opletten, anders rijden we verkeerd". Ik moet lachen. Hij heeft altijd de vreemde gewoonte om de radio zachter te zetten als hij de weg zoekt. Ik leun nog wat verder achterover om hem te zien zwoegen. Het toeren over het eiland begint zijn tol te eisen; geen airco en geen stuurbekrachtiging. Ik wacht op de opmerking dat we de volgende keer weer ‘een gewone auto huren’ maar voorlopig blijft die opmerking nog achterwege. Plots rijden we rechtdoor, een smal landweggetje op. “Ik wil nu toch wel héél graag weten wat je van plan bent” roep ik. De weg zit vol kuilen en de auto slingert heen en weer als we net met één wiel een grote kei mee pakken. “Ik weet niet wat je van plan bent, maar draai alsjeblieft die auto om naar de normale weg" zeg ik dit keer op een lichtelijk geïrriteerde toon. Het feit dat ik geen antwoord terug krijg én omdat de muziek nu helemaal uitgezet wordt, is hét teken mij even gedeisd te houden. Terwijl we steeds verder hobbelen op het landweggetje zie ik een aantal andere auto’s geparkeerd staan langs de kant van de weg. Het geeft mij hoop, er moeten meer mensen zijn geweest die deze route hebben afgelegd. Maar waarom in vredesnaam? Geen tijd om na te denken want we parkeren de auto. Vriendlief houd de deur open en geeft een hand. Dat laatste is blijkbaar met voorbedachte rade, niet zozeer als romantische actie van zijn kant. Het pad loopt dwars door de struiken en begroeiing. Als ik dit vanmorgen had geweten had ik geen open schoenen aangedaan, eerder kaplaarzen. Mijn humeur daalt per afgelegde meter en knijp uit pure frustratie even extra hard in zijn hand. “jij ook altijd met je rare verrassingen! We kunnen overal naartoe op het eiland en jij zoekt weer zoiets uit!”. Geen reactie. We lopen dus nog even door.

De man kijkt op zijn horloge en overhandigt de tas. In gebrekkig Engels zegt hij dat we een beetje moeten doorlopen omdat het bijna tijd is. “Tijd voor wat?”, vraag ik. Maar de man is al omgedraaid en ik voel door het trekken aan mijn hand dat de wandeling nog niet klaar is. “Klein stukje nog, écht!” hoor ik iemand achter ons zeggen. Een stelletje haalt ons in en geeft een bemoedigend knikje. De vlakte word kaler en ik zie tot mijn verbazing opeens een enorme rots tevoorschijn komen. Ik herken het uit duizenden. Het is de magische berg Es Vedra, misschien wel hét boegbeeld van het eiland is. We lopen voorzichtig richting de rand vanwaar we een goed uitzicht hebben. Uit de tas komt een groot kleed en terwijl ik plaats neem krijg ik een drankje in mijn hand gedrukt. Om ons heen zitten meerdere groepjes in stilte te genieten, in afwachting van het bijzondere schouwspel wat ons te wachten staat. De lucht kleurt van geel naar oranje en vervolgens diep rood. De zon zakt langzaam in zee totdat hij volledig verdwenen is. Een luid applaus klinkt. Ik kan maar moeilijk bevatten waar ik zojuist getuige van ben geweest. “Ik geloof dat ik mij moet verontschuldigen" en kijk hem aan met een glimlach. "Dit is de mooiste zonsondergang die ik ooit heb gezien!”.

Met het dak open, onder de heldere hemel vol sterren, rijden we terug naar ons hotel. Als we de auto parkeren komt de eigenaar van het hotel al aanlopen. “En, heb je het kunnen vinden?” vraagt hij nieuwsgierig. We glimlachen beiden van oor tot oor. Tevreden loopt hij weg als hij halverwege nogmaals omdraait. “Ons geheimpje hé! Anders wordt het er veel te druk..!”

Benieuwd naar onze scherpe aanbiedingen naar Ibiza? Check hier ons aanbod. 

Door: Kim Stoop

 

Welkom bij de Travel Store!

Om je zo goed mogelijk te kunnen helpen maken wij gebruik van cookies. Van onszelf en derde partijen. Deze cookies vergroten het gebruiksgemak, maken aanbiedingen relevant en zorgen dat informatie van derden werkt. Wil je meer weten over de cookies? Lees het hier.